O MAR III

Acércaste,
                contándome ó oído,
                milagres de miles de lendas,
                que quedaron entre as túas augas.

                Salpícasme con escumas,
                cheas de misterios,
                de outros tempos e distancias,
                con lamentos de promesas,
                que quedaron as súas palabras,
                nos teus baixamares intensos…

               
                E eu acércome,
                e salpícoche,
                sabéndome tan pequeno,
                tan desconsoadamente rapaz,
                tan só entre as miñas xentes cotiás,
                que me arroian as túas mareas,
                as túas ondas e as túas resacas.

               
                De vez en cando respóndesme…
                pero deseguido calas e esvaras,
                nas areas da miña praia,
                que agardan impacientes as túas respostas.