Un temporal desastroso

Contoume meu pai que no último gran temporal que houbo, alá a principios do ano 2007...

Era un día no que resultaba moi difícil navegar polo Mar Cantábrico.

O Cervantes ía cargadoo de coches.

A pesar de que o día non era demasiado agradable pasabas ben. Pero sen saber como o ceo púxose dunha cor escura, as ondas aumentaron de tamaño, unha chuvia alucinante e unha bruma moi mesta cubriu o barco e produciuse unha maruxía tremenda.

O barco tiña tres motores. De repente parouse de oír o ruído habitual do barcco e decatáronse de que un dos motores se parara. De alí a unhas cantas horas o outro motor tamén se parou. Afortunadamente todos os maquinistas ínter virón a tempo e procuraron que o outro motor non se parase.

Ó ser tan grande, o barco, escorou e todo o peso fóiselle cara ó lado onde se atopaba o único motor que conseguiran deixar acendido. Este non puido con toda a carga e o barco case se vai á deriva.

Os coches atopábanse nunhas bodegas amarradas con trincaxes e ó faceren forza cara ó lado no que o barco ía á deriva, as trincaxes cederon e pouco a pouco comenzaron a romper máis e máis.

Os mariñeiros que querían salvar a carga, ó querer suxeitar os coches caeron nas bodegas e feríronse.

Algúns con feridas graves e profundas. Un rompeu as costelas e unha perna e outro caeu e deu un gran golpe na cabeza e quedou incosciente. Por sorte só foron dous os feridos graves.

O cociñeiro non puido facerlles a comida ós mariñeiros porque os utensilios da cociña podían golpealos, dado que as ondas movían o barco.

Pásarono moi mal porque tiñan que comer comidas frías, como bocadillosou latas.

Tivo que ir un remolcador a remolcalos ata o porto máis cercano. Alí pararon uns días ata que lle arranxaron os motores.

Foron tres días de eterna amargura.